30 października CISA dodała CVE-2026-111357 i CVE-2026-118527 w Ivanti Connect Secure do katalogu podatności wykorzystywanych w atakach. To kolejne ostrzeżenie dla administratorów tej bramy VPN: wcześniejsza aktualizacja dotycząca CVE-2026-104935 nie powinna kończyć sprawdzania październikowego łańcucha luk.

Uzupełnienie archiwum: komunikat z 30 października 2026; tekst opublikowany 13 listopada 2026.

Poprawki pojawiały się etapami

Dodanie obu luk potwierdza aktualizacja kanadyjskiego Centrum Cyberbezpieczeństwa. Przypomina ona, że pierwsza podatność, CVE-2026-104935, znalazła się w KEV już 13 października. Dla Connect Secure komunikat wskazuje wersje wcześniejsze niż 25.1.1.3, 25.1.3.1 i 22.8R2.6 jako objęte ostrzeżeniem; dobór aktualizacji wymaga uwzględnienia używanej gałęzi produktu.

Istotną część chronologii wyjaśnia Volexity. Firma opisała atak 13 października, kiedy poprawka podnoszenia uprawnień była jeszcze przygotowywana. W dopisku z 29 października potwierdziła jej publikację i identyfikator CVE-2026-111357. Aktualizacja zamykająca wcześniejszy błąd i aktualizacja usuwająca kolejny element ataku były więc odrębnymi etapami.

Napastnik szukał dostępu poza VPN

Volexity obserwowało aktywność grupy oznaczonej UTA0576 od 3 października. Napastnik łączył obejście uwierzytelnienia, wykonanie kodu i podniesienie uprawnień do roota. Następnie wykorzystał konto usługowe Active Directory, szukając między innymi haseł lokalnych administratorów zarządzanych przez LAPS i informacji odzyskiwania BitLocker.

Badacze nie znaleźli trwałego webshella. Atakujący ponawiał wykorzystanie luk przy wykonywaniu poleceń, a wyniki odbierał przez ten sam kanał żądań. Modyfikował pamięć oraz usuwał ślady z logów. Według Volexity taki sposób działania nie pozostawiał zmian wykrywanych przez narzędzie Ivanti Integrity Checker Tool. Czysty wynik tej kontroli nie wykluczał zatem opisanego ataku.

Zaufanie do bramy obejmuje jej konta

W ocenie redakcji najważniejszą konsekwencją jest zasięg incydentu. Przejęta brama służąca do wpuszczania użytkowników do sieci może dać dostęp do informacji, których sama nie przechowuje. Decydują o tym również uprawnienia kont, za pomocą których komunikuje się z usługami wewnętrznymi.

Dlatego reakcja na wykryte ślady włamania musi objąć więcej niż numer oprogramowania urządzenia. Trzeba ustalić, jakie dane i konta były z niego osiągalne oraz jakie poświadczenia mogły zostać ujawnione. Ograniczenie uprawnień konta integracyjnego zmniejsza możliwy zasięg kolejnego incydentu; zmiana przejętych sekretów zamyka dostęp uzyskany wcześniej. Sama poprawka nie wykonuje żadnej z tych czynności.

Nowe wpisy KEV nie oznaczają, że każda instalacja została przejęta. Oznaczają natomiast, że zagrożenie ma potwierdzony wymiar operacyjny, a odpowiedź „instalowaliśmy poprawkę 13 października” wymaga uzupełnienia o dalsze wydania i wynik sprawdzenia własnego środowiska.

Źródła

Redakcja cyberinsight.pl.